அகமது நான் தமிழ்நாட்டில்
உள்ள ஒரு பட்டணத்தில் ஒரு பாரம்பரிய வைராக்கியமான முஸ்லீம் குடும்பத்தில் 1967ம் ஆண்டு பிறந்தேன் . என்னுடைய தகப்பனார் A .G குலாம் ரசூல் , தாயார் G .ஷாஜதீ பேகம் . எனக்கு ஒரு இளைய சகோதரியும் உண்டு . நான் பிறந்த போது என் தகப்பனாருக்கு
42 வயது , நான் 12 வயதாக இருக்கும் போது சுகவீனத்தின் நிமித்தம் என் தந்தை மரித்து விட்டார் . நாங்கள் உதவியற்று மிகவும் கஷ்ட்டப்பட்டோம் . தினசரி வாழ்க்கை நடத்துவதற்கே மிகவும் சிரமப்படவேண்டியிருந்தது. அந்தநிலையிலும் நானும் என் சகோதரியும் மாநகராட்சி பள்ளியிலும் மதரஸாவிலும் பயின்று வந்தோம் . மத சம்பந்தமான எல்லா சடங்குகளிலும் , சட்டங்களிலும் வளர்க்கப்பட்டோம் . எங்களுடைய தினசரி
வாழ்க்கைக்காக நான் மிகவும் பாடுபட வேண்டியிருந்தது. ஹோட்டல் சுத்தம் செய்வது , கார் சுத்தம் செய்வது , சாயப்பட்டறை , பிரிண்ட்டிங் பிரஸ் மற்றும் தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்தும் , சிறு வகுப்புமாணவர்களுக்கு டியூஷன் எடுத்தும் நான் பணம் சம்பாதிக்கத் தொடங்கினேன் . என்னுடைய வகுப்பில் எல்லா பாடங்களிலும் முதல் மதிப்பெண்கள் எடுத்தேன் . ஆனால் ஒரு பிரபலமான கம்பெனியில் நான் வேலையாளாக சேர்ந்தேன் ( ஆசியன் பெயிண்ட் (இந்தியா லிமிட்டெட்) இதன் மூலம் எப்படியாவது என் வாழ்க்கையை உயர்த்திவிட முடியும் என்று நான் எண்ணினேன்
. ஆனால் முஸ்லீம் மதத்தீவிரவாதிகள் மூலம் பெரிய ஆபத்தில் சிக்கிக்கொண்டேன் . அவர்கள் என்னிடத்தில் நெருக்கமாக பழக ஆரம்பித்ததினால் நான் வெகுவிரைவில் உணர்ச்சிப்பூர்வமாக அவர்களைப் பின்பற்றி, அவர்கள் பின் அலைய ஆரம்பித்தேன் . 1990 ல் நான் ஒரு தீவிரவாத அமைப்பில் உறுப்பினராகவும் , காரியதர்சியாகவும் இருந்தேன் . இந்த வருடத்தில் இந்து - முஸ்லீம் பிரச்சினை பெரிய அளவில் வெடித்துக்கொண்டிருந்தது. எங்களுடைய அமைப்பில் இருந்து சில வாலிபர்கள் இன்னும் தீவிரமாக மாறி அல் ஜிகாத் ல் தங்களை இணைத்துக் கொண்டனர் . என்னுடைய குலம் மற்றும என்னுடைய மூதாதையர் நிமித்தம் அவர்கள் எனக்கு ஒரு பெரிய பதவியையும் அளித்தனர். துன்மார்க்கத்தின் ஆவி இந்தக் குழுக்களை ஆண்டுகொண்டிருந்தது, நானும் அதிலே தள்ளப்பட்டிருந்தேன் . இந்து
-முஸ்லீம் பிரச்சினை பெரிய அளவில் உருவானது , நானும் அதிலே பங்கு வகித்திருந்தேன் .ஆனால் என்னை நல்லவன் போலக் காட்டிக்கொண்டேன் . இதற்கிடையில் என்னுடய சகோதரிக்கு ஒரு முஸ்லீமோடு திருமணம் நடைபெற்றிருந்தது. இந்த சம்பவங்கள் வரை நான் பாவம், மீட்பு ,இரட்சிப்பு , பாவமன்னிப்பு , நித்திய வாழ்க்கை ஆகிய இவைகளைப் பற்றி எந்த தெளிவும் இல்லாமல் இருந்தேன் .ஏனென்றால் நான் 22 வயதாகும் வரை இவைகளைப் பற்றி ஒரு சிறு வார்த்தைக் கூட கேட்டதேயில்லை. முற்றிலும் சமாதானத்தை இழந்தவனாக வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை உணரமுடியாமல் அலைந்தேன் . மிகவும் குழம்பிப்போன நான், தற்கொலை செய்து கொள்ளவும் தீர்மானித்திருந்தேன் . ஒரு நாள்
, செப்டம்பர் 20, 1992 ல் நான் சென்னைக்கு போகவேண்டியிருந்தது இரவு பிராயணத்திற்காக திருச்சி பஸ்டாண்டில் நின்று கொண்டிருந்தேன் , அப்போது ஒரு நபர் என்னிடம் ஒரு கைப்பிரதியைக் கொடுத்தார் , அதின் தலைப்பு இப்படியாக இருந்தது "இயேசு சிலுவையில் அடிக்கப்பட்டாரா? " , தமிழில் அச்சடிக்கப்பட்டிருந்த அதில் குர் ஆன் வசனத்துடன் வேதத்தை விளக்கி எழுதியிருந்தனர் . உடனடியாக அதின் முகவரியைப் பார்த்தேன் வேகமாக பஸ்ஸைப் பிடித்து அவர்களுடைய வீட்டை சென்றடைந்தேன் . அங்கே ஒரு தம்பதியனர் என்னை வரவேற்றார்கள். காலை உணவுக்குப் பிறகு இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிஷேசத்தை என்னோடு பகிர்ந்து கொண்டார்கள் , முதல் முறையாக ஜீவனுள்ள தேவனுடைய வார்த்தைகளை கேட்ட போது எனக்குள்ளே வித்தியாசமான உணர்வுகள் ஏற்பட்டது . இயேசு கிறிஸ்து என் பாவங்களுக்காக மரித்தார் , அவர் என் பாவங்களை மன்னிக்கிறார் , புது வாழ்வு, நம்பிக்கை , நித்திய வாழ்க்கையை கொடுக்கிறார் என்ற உண்மையை எடுத்துக் கூறினர் . நான் வேதாகமத்தை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்
, விஷேசமாக புதிய ஏற்பாட்டை வாசித்தேன் . கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தேவனுடைய வார்த்தையின் ழூலமாக என்னுடைய வார்த்தை , வாழ்க்கை மற்றும் சிந்தையில் மாற்றம் ஏற்பட்டது . தேவனுடைய கிருபையினால் இயேசு கிறிஸ்து ழூலமாக நான் எப்படி மீட்கப்பட்டேன் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் . என்னுடைய தாயார்
, சகோதரி , அவளுடைய கணவன் மற்றும் என்னுடைய நண்பர்கள் எல்லாரும் என்னை பரிகாசம் செய்தனர் . இறுதியாக என்னுயை தாயார் என்னை வீட்டை விட்டு வெளியேறும் படிக் கூறினார்கள் .அந்த இரவிலே நான் வீட்டை விட்டு வெளியேறி திருச்சிக்கு சென்றேன் , அங்கே அந்த தம்பதிகள் வசித்து வந்தனர் . அவர்களோடு 15 நாள் தங்கினேன் . தேவன் எனக்கு ஜெபிக்க கற்றுக்கொடுத்தார் , உள்ளான மனிதனை பெலப்படுத்தி ஆவியில் களிகூறச் செய்தார் . ஒரு நாள் அப்படி நான் ஜெபித்துக் கொண்டிருந்த போது அவருடைய ஊழியத்திற்காக ஜெபிக்கும்படியான பாரத்தை என் உள்ளத்தில் தந்தார்
. என்னை தேவ ஊழியத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்தேன் , மே 7 , 1993 ல் நான் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக் கொண்டேன் . தேவனுடைய சித்தப்படி இந்தியாவில் உள்ள ஒரு பெரிய வேதாகமக் கல்லூரிக்கு 1993 வருடம் சென்று ழூன்று வருடம் இறையியல் (Bachealor of Thealogy )படித்தேன், தேவ கிருபையால் 1996 ஏப்ரல் -லில் படிப்பை முடித்தேன். (Grace Bible College, Haryana) நான் வேதாகமக் கல்லூரிமுடித்து வந்தவுடனே சென்னையில் முஸ்லீம்களுக்கு மத்தியில் ஊழியம் செய்து கொண்டிருந்த ஒரு சுவிஷேசக் குழுவுடன் இணைந்து கொண்டேன்
. ஆகஸ்டு 20 , 1997 ல் இயேசுவை ஏற்றுக் கொண்ட ஒரு இஸ்லாமிய சகோதரி நூர்ஜகானோடு தேவன் என் திருமணத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார் . தேவன் எங்கள் திருமண வாழ்க்கையை ஆசீர்வதித்தார்
, முஸ்லீம்கள் மத்தியில் ஊழியத்திற்காக இருவரும் ஜெபித்தோம் தேவன் வாசலைத் திறந்தார் . அக்டோபர் ,1998 லிருந்து ஊழியம் செய்து வர கர்த்தர் கிருபை கொடுத்திருக்கிறார். தேவன் எங்களுக்கு இரண்டு ஆன் குழந்தைகளை முறையே மே 15, 1998 , ஆகஸ்டு 21 , 2004 ல் கொடுத்தார் . ( சாம் இம்மானுவேல் மற்றும் சந்தோஷ் மார்ட்டின் ) தற்போது எங்கள் முழுக்குடும்பம் , மாமியார் , மைத்துனர் ( இறையியல் படித்துக்கொண்டிருக்கிறார் ) தேவனுக்கு ஊழியம் செய்து வருகிறோம் . எங்களை எதிர்த்த மக்களுக்கு முன்பாக தேவன் எங்கள் நிலைமையை முழுவதும் மாற்றிவிட்டார் . அவரே ஜீவனுள்ள தேவன் என்று நாங்கள் சாட்சி கொடுத்து வருகிறோம் . எங்கள் குடும்பத்திற்காகவும் , ஊழியத்திற்காகவும் ஜெபிக்கும் படி வேண்டிக் கொள்ளுகிறோம் .
